1960-Samsun doğumlu. 20 yıllık evli ve lise 2'den sonra ailevi nedenlerle okulu bitirememiş. Babasını erken yaşlarda kaybedince (8), maddi olanaksızlıklar onu çalışmak zorunda bırakmış. Anneside evlenip yeni bir hayata başlayınca iş başa düşmüş ve 15 yaşından sonra surekli olarak çalışmış ta ki bu günlere kadar.
Üç kardeşten büyük ağabeyi Cerrahpaşa Tıp'dan 4. sınıfta ayrılmış, küçükleri ise ortaokul mezunu ama sağlık sorunları yüzünden okuyamamış. Anne ve babası ilim irfan sahibi kültürlü insanlar.
1975 yılında İst. Kız Lisesinden ayrılan Feyza, tam tamına 27 yıl sonra liseyi açıktan bitirerek, ÖSS'yi kazanıyor. İstanbul Kültür Üniv. İç Mimarlık Bölümüne kayıt yaptırıp, içinde yıllar yılı ükde kalan okuma arzusunu gerçekleştiriyor.
Bu yıl 4.sınıfda ve artık mezuniyete hazırlanıyor. Dereceyle sınıf geçen ve onur öğrencisi seçilen Feyza eskiden beri mimarlığa karşı igisi olduğunu, zira yıllardır mobilyacılık sektöründe çalıştığını anlatırken, haklı bir gururla, akedemik kariyerini tamamladıktan sonra da eğitimini sürdüreceğini söyledi.
Okulun ilk yıllarında kendi çekingenliği yüzünden biraz sıkıntı yaşamış ancak genç arkadaşlarının ilgi ve dayanışması ile büyük bir sevgi yumağı oluşmuş. Şimdi okuldaki herkesin Feyza Ablası, can yoldaşı ve dert ortağı.
Eşinin iki yıl boyunca karşı çıkmasına ve aynı zamanda zaman sınırı olmaksızın kendi işinde çalışan Feyzanın tüm bu başarıları kuşkusuz ki takdire şayan.
Okumak isteyip de bir türlühayata geçiremeyen kadınlara şöyle sesleniyor: "Aklınızın sesine kulak verin. İnsan istedikten ve azmettikten sonra her işin üstesinden geliyor, vazgeçmeyin."
